Wednesday, April 16, 2008

പൂരത്തിന്റെ താളലയം



താളലയം മാനസ്സിക സംഘര്‍ഷം കുറയ്ക്കുമത്രെ.

വാദ്യോപകരണം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവന്‍

ടെന്‍ഷനുണ്ടാകുമ്പോള്‍ കുറച്ചു നേരം

തന്റെ ഉപകരണത്തില്‍ താളം വായിക്കട്ടെ.


Researchers have demonstrated that the physical transmission of rhythmic energy to the brain synchronizes the two cerebral hemispheres. When the logical left hemisphere and the intuitive right hemisphere begin to pulsate in harmony, the inner guidance of intuitive knowing can then flow unimpeded into conscious awareness.

Druming creates a sense of connectedness with self and others, it alleviates self centeredness, isolation and alienation.

നമ്മുടെ പൂരത്തിന്റെ പഞ്ചവാദ്യം കേള്‍ക്കുമ്പോഴുള്ള വികാരവും മറ്റൊന്നല്ല; സര്‍വ്വരുടെ ഇടയില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴും ഗംഭീരമായ താളമേളങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു തൂവല്‍ പോലെ ലോലമാകുന്ന മനസ്സിന്റെ അവസ്ഥ ഞാനനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.


Lath


latheefs.blogspot.com

Monday, April 14, 2008

വിഷുക്കൈനീട്ടം


നന്മയുടേയും സമൃദ്ധിയുടേയും ആശംസകള്‍ എല്ലാവരേയും വിളിച്ചറിയിക്കാന്‍ അവള്‍ കൂടെയില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്തായിരിയ്ക്കും സ്ഥിതി! ഒന്നിനു പിറകെ ഒന്നായി, ഒരു വിശ്രമവുമില്ലാതെ അയച്ചും പറഞ്ഞുമുള്ള സന്ദേശങ്ങളുടെ പോക്കുവരവും തുടര്‍ച്ചയായി രേഖപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു അവള്‍.


ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ‘പീ പി, പീ പി എന്ന സന്ദേശ നാദവും.


ഒക്കെ സഹിച്ചു മടുത്തതിനാലായിരിയ്ക്കാം എന്റെ സുന്ദരി ഒരു വികൃതി ഒപ്പിച്ചു. അല്ലെങ്കിലും അവള്‍ കേരളക്കാരിയല്ലല്ലോ; ബോണ്‍ ഇന്‍ ജപ്പാന്‍ ആന്‍ഡ് ബ്രോട്ടപ്പ് ഇന്‍ സിങ്കപ്പൂര്‍. അവള്‍ക്കെന്ത് വിഷു?


മാധവേട്ടനുകൂടി ആശംസകളറിയിക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനവളുടെ ഇടനെഞ്ചിലമര്‍ത്തി നമ്പര്‍ സ്ക്രോള്‍ ഡൌണ്‍ ചെയ്തു, ഒന്നു കൂടി ഇക്കിളിപ്പെടുത്തി കാള്‍ ചെയ്തു.


“ഹാപ്പി വിഷു”... മാധവേട്ടന്‍ ഫോണെടുത്തയുടനെ ഞാനാശംസിച്ചു.


“ശൂ വിസു?”... അപ്പുറത്തുനിന്നും ഒരറബിയുടെ പരുത്ത സ്വരം!


ഏതോ ഒരറബിയുടെ നമ്പര്‍, എന്തോ ഒരാവശ്യത്തിനു എപ്പോഴോ ഞാന്‍ ചേര്‍ത്തത് മാധവേട്ടന്റെ നമ്പറിന്റെ തൊട്ടുമുമ്പിലാക്കിയത് അവളല്ലെ? അറിയാതെ ഞാനമര്‍ത്തിയെങ്കില്‍ത്തന്നെ അവള്‍ക്കതിനു പ്രതികരിക്കാതിരുന്നു കൂടെ?


“സോറി” നമ്പര്‍ തെറ്റിയെന്നറിഞ്ഞു ഫോണ്‍ കട്ടു ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പെ ഞാന്‍ പശ്ചാത്തപിച്ചു.


ഒരുന്നത കുല ജാതനോ, മൂക്കിന്‍ തുമ്പത്തു കോപമുള്ളവനോ ആയതിനാലാവാം അദ്ദേഹം എന്നെ ഉടനെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു ദ്വേഷ്യത്തില്‍ പുലമ്പാന്‍ തുടങ്ങി.


മഞ്ഞ കണിക്കൊന്നപ്പൂവിന്റെ മനോഹാരിത പകര്‍ന്നു, പഞ്ഞി മിഠായി പോലെ മിനുസവും മധുരവുമുള്ള വാക്കുകളെ കൊണ്ടു ഞാനദ്ദേഹത്തെ സാന്ത്വനപ്പെടുത്തി.


“ആ.. ഹാദാ ഈദ് മല്‍ മലബാരി” (ആ ഇത് മലബാരിയുടെ പെരുന്നാള്‍)


വിഷുവിനെ അദ്ദേഹം പരിചയപ്പെട്ടു പ്രതികരിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു വിഷുക്കൈ നീട്ടം കിട്ടിയ സന്തോഷമായെനിയ്ക്ക്!



Lath


latheefs.blogspot.com

Sunday, April 13, 2008

വിഷുദിനാശംസകള്‍


എല്ലാ ബ്ലോഗന്‍സിനും
മനസ്സു നിറയുവോളം
വിഷുദിനാശംസകള്‍.

ഒരു കൊമ്പു കൊന്നപ്പൂവും
കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്
മഞ്ഞണിക്കോമ്പായിട്ട്,
വിഷുവിനൊരു
ഹരം പകരാന്‍...

ആഘോഷിയ്ക്കാം
അല്ലേ..

കൂട്ടത്തിലൊരോര്‍മ്മയും പങ്കുവെയ്ക്കാം.
അരവിന്ദന്‍ അന്നു ഞങ്ങളെ വീട്ടിലേയ്ക്കു ക്ഷണിച്ചു.
വിഷുത്തലേന്നു തന്നെ ചെന്നാലേ വിഷുക്കണിയും കണ്ടു വിഷു ആഘോഷിക്കാനാവൂ എന്ന നിര്‍ബന്ധവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അബ്ദുള്ളക്കുട്ടിയേയും ക്ഷണിച്ചിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ സീനിയറാണ് അരവിന്ദന്‍.
ഉച്ചയോടെ തലശ്ശേരി ധര്‍മ്മടത്തെത്തി അവന്റെ വീട് തേടിപ്പിടിച്ചു.

അഞ്ഞൂറാന്മാരെ പോലെ തടിച്ചു കൊഴുത്ത മൂന്നു ചേട്ടന്മാരെ അവന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കു പരിചയപ്പെടുത്തി. ഉച്ചയൂണും കഴിഞ്ഞു ലാത്തിയടിച്ചിരിയ്ക്കെ ആല്‍ബങ്ങളും, ഒരു ചേട്ടന്‍ ബി. എസ്സിയ്ക്കു വരച്ച ബോട്ടണി റെക്കാഡുകളുമൊക്കെ ഞങ്ങളെ കാണിച്ചു തന്നു. ഇരുട്ടിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴേ നല്ല നിലാവുണ്ടായിരുന്നു.

അത്താഴം എട്ടു മണിയ്ക്കു തന്നെ വിളമ്പി. വളരെ ചെറുപ്പമായ രജനിയെ നോക്കി ഞങ്ങള്‍ മുറ്റത്തിരുന്നു. പിന്നെ, നല്ല നിലാവില്‍ അവന്റെ തൊടിയ്ക്കു മുമ്പിലുള്ള പാടത്തു കൂടി നടക്കാനിറങ്ങി.

നിലാവു കണ്ടു മതിമറന്ന അബ്ദുള്ളക്കുട്ടിയുടെ ആപ്തവചനങ്ങളുടെ കെട്ടഴിഞ്ഞു. ടിയാനു ചിലപ്പോഴൊക്കെ അങ്ങിനെ ഒലിച്ചിറങ്ങാറുണ്ട്!
‘വെളിച്ചം ദു:ഖമാണുണ്ണീ
തമസ്സല്ലോ സുഖപ്രദം..”

കൊട്ടേഷന്‍ തീരുന്നതോടെ ‘പിധിം’ എന്നൊരു ശബ്ദം കേട്ടു ഞാനും അരവിന്ദനും തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അബ്ദുല്ലക്കുട്ടിയെ കാണനില്ല.
കവുങ്ങിന്‍ തോട്ടത്തിനിടയിലേയ്ക്കു ഒളിച്ചിറങ്ങുന്ന നിലാവെട്ടത്തില്‍
ഭൂമിയിലൊരിടത്തൊരിളക്കം കണ്ടു. നല്ല ബൌളറും ഫീല്‍ഡറുമായ അരവിന്ദന്‍ ക്രിക്കറ്റ് ബാളിന്നരികിലേയ്ക്കെന്ന പോ‍ലെ ഓടുന്നതു കണ്ടു ഞാനും കൂടെ ഓടി.

നിലത്തു ഒരു തല മാത്രം തലങ്ങും വിലങ്ങും തിരിഞ്ഞു കളിയ്ക്കുന്നതു കണ്ടൂ. പാവം അബ്ദുല്ലക്കുട്ടിയെ തമസ്സു ചതിച്ചതായിരുന്നു. തെങ്ങിന്‍ തൈ നടാന്‍ ആഴത്തില്‍ കുഴിച്ച കുഴിയില്‍ ചപ്പും ചവറും ചാണകവും നിറച്ചിരുന്നിടത്തു ആപ്തവചനത്തോടെ വിസിറ്റു ചെയ്ത അബ്ദുല്ലക്കുട്ടിയെ ഞങ്ങള്‍ ഏലോ ഏലേലോ പറഞ്ഞു ഭൌമ പ്രതലത്തിലെത്തിച്ചു.
പിന്നെ പന്ത്രണ്ടര മണിയുടെ മലബാര്‍ എക്സ്പ്രസ്സു പോകുന്നതുവരെ ധര്‍മ്മടം റെയില്‍ പാളത്തിലിരുന്നു.

രാവിലെ വിഷുക്കണികാണാന്‍ കണ്ണൂചിമ്മി സൂക്ഷിച്ചു കോണിയിറങ്ങാന്‍ അരവിന്ദന്‍ സഹായിച്ചു.

കിഴക്കുണരും സൂര്യന്റെ നിറച്ചാര്‍ത്ത് അബ്ദുല്ലക്കുട്ടിയുടെ തൊലിപ്പുറത്തും
അങ്ങിങ്ങായി ഉണ്ടായിരുന്നതായി ഞാന്‍ ഈ വിഷുത്തലേന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു.


Lath


latheefs.blogspot.com




Tuesday, April 8, 2008

വരൂ...


നല്ലൊരു ചായ കുടിച്ചാലുള്ള സുഖം...

ഹാ...!


വരൂ ബ്ലോഗരെ,

ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ടു പോകാം.


lath

latheefs.blogspot.com


Sunday, March 30, 2008

ബൂലോകരുടെ കൂടിക്കാഴ്ച..


































കണ്ണോരം കുറേ ബൂലോകര്‍ കൂടിനിന്നപ്പോള്‍ എന്റെ റിനുവിനും ഫെനുവിനും ഒരു സംശയം!

“പപ്പാക്കെവിടുന്നാ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം ഇത്രയധികം ഫ്രന്‍ഡ്സിനെ കിട്ട്യേത്”.....

ചോദ്യത്തിനുത്തരം ഒരു അഭിമാനമായി എന്റെ ഉള്ളില്‍ തലപൊക്കി.
അതൊരുപദേശമാക്കി ഞാനവര്‍ക്കു പറഞ്ഞുകൊടുത്തു.

‘ഒഴിവു സമയങ്ങളില്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു തോന്നുന്നതെന്തെങ്കിലും എഴുതിവെച്ചു
വായന ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരുടെ മുമ്പിലെത്തിച്ചു ഒളിഞ്ഞു നോക്കുക.....ചിലരൊക്കെ കണ്ണുരുട്ടും. എന്നാലും നിറുത്തരുത്. കുറേയാകുമ്പോള്‍ പണ്ടാരം ഇതൊന്നു വായിച്ചു നോക്കാമെന്നു
ആരെങ്കിലും കരുതിയാല്‍, ഒരു അഭിപ്രായം കിട്ടാന്‍ സാദ്ധ്യതയുണ്ട്. നന്നായില്ല, എന്താ ഇത്, ഇനി എഴുതരുതെ...എന്നൊക്കെ ആയിരിയ്ക്കും പ്രതികരണം. അപ്പോള്‍ വീണ്ടും നന്നാക്കി എഴുതാന്‍ തോന്നും, തോന്നണം. ആദ്യം വായിച്ചവര്‍ ചിലപ്പോള്‍ വീണ്ടും, അല്ലെങ്കില്‍ പുതിയവരെങ്കിലും പിന്നെ വായിച്ചെന്നിരിയ്ക്കും.....അങ്ങനെ നമ്മളെഴുതുന്നത് വായിക്കുന്ന കുറേ കൂട്ടരുണ്ടാകും...അവരുടെയടുക്കല്‍ നിന്നും കുറേ പുതിയ അറിവും കിട്ടും....പിന്നെ നല്ല സൌഹൃദവും....
ഞങ്ങളെല്ലാം അതുപോലെ പരസ്പരം വായിച്ചവരാണ്. ഇപ്പോളിതാ നേരില്‍ കാണാനുള്ള സൌഭാഗ്യവും...

നിങ്ങള്‍ക്കും ഇതുപോലെ എഴുത്തിലൂടെയും വായനയിലൂടേയും കൂറെ ചങ്ങാതിമാരെ സമ്പാദിക്കാം...’
റിനുവും ഫെനുവും മനസ്സിലായെന്നു തലയാട്ടി.

നല്ല കൂട്ടായ്മ!

എനിയ്ക്കു പെട്ടെന്നു പോരേണ്ടി വന്നത് മ്മിണി കഷ്ടായി. ആരൊക്കെ എന്തൊക്കെ കോപ്രാട്ടിത്തരം കാണിക്കുന്നുണ്ടെന്നു കാണണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മൂന്നു മണിയ്ക്കു തന്നെ ഹാജരാവാന്‍ പുറപ്പെട്ടു; മ്മടെ ദുബായിയുടെ സ്ഥിതിയല്ലെ? സമയം എവിടെ പോയതെന്നറിഞ്ഞില്ല. കായല്‍ക്കര തോട്ടത്തിന്റെ രണ്ടാം കവാടം തേടി പിടിച്ചപ്പോള്‍ മണി മൂന്നര. പിന്നെ പരുന്തിനെ പോലെ ഞാനും മച്ചുനനും (ബൈജു സുല്‍ത്താന്‍) ഏഴെട്ടു തവണ കറങ്ങി, ഒരു നില്‍ക്കക്കള്ളി കിട്ടാന്‍.

വേണ്ടുന്നതിനും വേണ്ടാത്തതിനും വന്നവരുടെ കാറുകളുടെ കൂമ്പാരം. എവിടെ നിര്‍ത്തും?.....

ഒരിടത്തൊതുക്കി തോട്ടത്തില്‍ കടന്നപ്പോ മുമ്പും പിമ്പും മാറിപ്പോയ അങ്കലാപ്പ്. ഞങ്ങളുടെ മുന്‍ഭാഗമാണ് അഗ്രജന്റെ പിന്‍ഭാഗം എന്നു മനസ്സിലായപ്പോഴെയ്ക്കും മണി നാല്! മല്ലുമുഖങ്ങള്‍ കണ്ടു സംശയത്തോടെ ബൈജു പരന്നിരിയ്ക്കുന്ന ഒരാളുടെ ചെവിയില്‍ ചുണ്ടടുപ്പിച്ചു ആംഗലേയത്തില്‍ ചോദിച്ചു...“ആര്‍ യു ബ്ലോഗന്‍സ്..?”
മചുനന്‍ പെട്ടെന്നു ബൌണ്‍സ് ചെയ്യുന്നതു കണ്ടപ്പോഴെ ഞാന്‍ കരുതി ചോദ്യം വഴുതിപ്പോയെന്ന്...
പിന്നെയാണ് അഗ്രജന്റെ കുപ്പായം ആക്രിപ്പച്ചയാണെന്നും, നീലയും മഞ്ഞയും നിറമുള്ള കെട്ടിടത്തിന്റെ മുന്‍ വശമാണ് പിന്‍ വശമെന്നതും, പിന്‍ വശം മുന്‍ വശമാണെന്നുമൊക്കെയുള്ള തിരിച്ചറിവുണ്ടായത്....

കൂട്ടത്തില്‍ ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ മണി നാലര!
അതുകൊണ്ടു ഉള്ളവരുടെ മുമ്പിലൊക്കെ ഒന്നു ഹാജ്ജരായി സ്ഥലം വിടേണ്ടിവന്നു,
സര്‍വ്വ ബൂലോകരും ക്ഷമിയ്ക്കുക.

Lath.
latheefs.blogspot.com
drlathif@emirates.net.ae


















Monday, March 17, 2008

കണ്ണൂരിലെ സമാധാനത്തിന്...

click on the photo to enlarge


കൂട്ടരെ!

മനുഷ്യരെ ഇത്രത്തോളം

കഠിന ഹൃദയരാവാന്‍ സമ്മതിച്ചുകൂട...

പരസ്പരം അറുത്തും വെട്ടിയും

അറപ്പുതീരാത്തവര്‍...


നമ്മുടെ ഈ സമ്മേളനത്തിനു നേരെയും

അവരുടെ ആക്രമണം ഉണ്ടായേക്കാം,

വെടിയുണ്ടകളും കല്ലും എയ്തു,

കൊന്നു, കരിങ്കല്ലിലുരച്ചു മൂര്‍ച്ചകൂട്ടിയ കത്തികൊണ്ടു

നമ്മെ പോലുള്ളവരെ അറുത്തുമുറിച്ചു, മുളകു തേച്ചു

തിളച്ച എണ്ണയിലിട്ടു ആഹ്ലാദിച്ചു

അവര്‍ അടുത്ത മനുഷ്യനെ വെട്ടാനുള്ള

പരിശീലനം നേടുകയാണ്..


അതിനുമുമ്പ് സമാധാനത്തിന്റെ പ്രതീകമായി

കണ്ണൂരില്‍ നമുക്കൊരുമിച്ചു പറക്കാം..

“നിങ്ങള്‍ പരസ്പരം കൊല്ലരുത്

നിങ്ങളുടെ അയുധം വേണമെങ്കില്‍

ഞങ്ങള്‍ക്കു നേരെയാവാം

എന്നു കരഞ്ഞുകൊണ്ട്..”


Lath












Monday, March 3, 2008

വാശി

മുഹമ്മദിനു വയ്യാതായിരിയ്ക്കുന്നു.
താടിയും മുടിയുമൊക്കെ ഇങ്ങനെ കറുത്തിരിയ്ക്കുന്നത് നോക്കേണ്ട. അത്ര പെട്ടെന്നു നരയ്ക്കുന്ന പാരമ്പര്യം അല്ല.

ദേഹത്തിനു, പക്ഷെ നര തുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നുവെന്നത് ചെറുതായി വേദനിപ്പിയ്ക്കുന്നു. തലയും താടിയും നരച്ചാലും വേണ്ടിയില്ലായിരുന്നു. ദേഹത്തിനല്ലെ ശക്തി വേണ്ടത്?

നാട്ടില്‍ പോയി ചികിത്സിയ്ക്കാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ചിന്തിയ്ക്കുന്നില്ല. ഇവിടെ മതി. കുറച്ചു കാലം കൂടി. അതൊരു വാശിയാണ്.

വരുമ്പോഴുള്ള പ്രായവും ഇവിടെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ മൂന്നര പതിറ്റാണ്ടും കൂട്ടിയായല്‍ ഇപ്പോള്‍ അമ്പത്തിയാറ് വയസ്സായി.

പത്തു കൊല്ലം മുമ്പ് ഒരിയ്ക്കല്‍ കാന്‍സലടിച്ചു വിട്ടതാണ്.
കാര്യമായ അപരാധമൊന്നും ചെയ്തിട്ടല്ല. അന്നു ട്രക്ക് ഡ്രൈവറായിരുന്നു. ചെറിയ വണ്ടിയെ മറികടക്കുമ്പോള്‍ പോലീസ് പിടിച്ചു, വിസ റദ്ദാക്കി നാട്ടിലയച്ചു.

ഉടനെ ഒരു വിസിറ്റ് വിസയെങ്കിലും തരപ്പെടുത്താതെ രക്ഷയില്ലാതായി. നല്ലൊരു അറബിയുടെ സഹായത്താല്‍ ചെറുതെങ്കിലും പിന്നെയും ജോലിയുള്ള വിസയടിച്ചു.

ഒരോ പോക്കുവരവിലും ഒരുപാടു ശൂന്യത നേടി. അതിന്റെ വല്ലാത്ത കനം നെഞ്ചിലുണ്ടെന്നു ഇതുവരെ ആരെയും അറിയിച്ചിട്ടില്ല.

ഒരിയ്ക്കല്‍ നാട്ടിലേയ്ക്കു പോകുമ്പോള്‍ പഴയ ക്യാന്‍സലേഷന്റെ എന്തൊ സൂചന കമ്പ്യൂട്ടറിലുള്ളതുകൊണ്ട് ഷാര്‍ജ വിമാനത്താവളത്തില്‍ പിടിച്ചു വെച്ചു. രണ്ടാമത്തെ മകളുടെ കല്യാണത്തിനു പോകുന്നതായതിനാല്‍ മനസ്സൊന്നു പിടഞ്ഞു. അന്നെന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞെന്നു ഓര്‍മ്മയില്ല. ദയവു തോന്നിയ പോലീസ് ഓഫീസര്‍ കടത്തിവിട്ടു.

കല്യാണം കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ ഇവിടെ വീണ്ടും പിടിച്ചു. ആദ്യം ക്യാന്‍സല്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ ഫിങ്കര്‍ പ്രിന്റ് കൊടുത്തിട്ടില്ലെന്നതാണ് തെറ്റ്. മഗ്രിബ് ബാങ്ക് കൊടുക്കുമ്പോള്‍ തുടങ്ങിയ കാത്തിരുപ്പു രാത്രി പതിനൊന്നുമണിവരെ. ഡ്യൂട്ടി മാറി വന്ന പോലീസ് കാരന്‍ പാസ്പോര്‍ട്ട് വാങ്ങിവെച്ചു അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ സ്പോണ്‍സറിനെയും കൊണ്ടുവന്നു കാര്യങ്ങളൊക്കെ ശരിപ്പെടുത്തണമെന്ന നിബന്ധനയോടെ വിട്ടയച്ചു.

പത്തു കൊല്ലം മുമ്പുള്ള കേസിനെ പിന്തുടര്‍ന്നാല്‍ പ്രശ്നം വീണ്ടും സങ്കീര്‍ണ്ണമാകുമെന്നു പറഞ്ഞു സ്പോണ്‍സര്‍ സ്വാധീനം ചെലുത്തി പാസ്പോര്‍ട്ട് തിരിച്ചു വാങ്ങിച്ചു. രണ്ടു മാസം കഴിഞ്ഞു വിസ മൂന്നു വര്‍ഷത്തെയ്ക്ക് വീണ്ടും പുതുക്കി. ഇപ്പോള്‍ നാട്ടില്‍ പോകാനൊരുങ്ങിയാല്‍ വീണ്ടും പ്രശ്നങ്ങള്‍ തലപൊക്കും.

ഇളയ മകള്‍ ഡിഗ്രിയ്ക്കു ഒന്നാം കൊല്ലമാണ്. അവളുടെ കോഴ്സു കഴിഞ്ഞു ഒരു കല്യാണക്കാര്യം ഉറപ്പിച്ചിട്ടു വേണം ക്യാന്‍സല്‍ ചെയ്തു പോകാന്‍. അതൊരു വാശിയാ.
അതുവരെയെങ്കിലും ഈ തടി ഉലയാതെ നോക്കണം.


Lath.